Tom en ik gingen geregeld in Leuven een avondje stappen met vrienden. Op een bepaalde donderdagavond kon ik de drank niet zo goed verdragen. Ik weet dat ik achter op de fiets van Tom klom en hij me naar zijn kot deed. Daarna reed hij terug en toen ik even in bed lag merkte ik dat ik onwel werd.
De weg naar het toilet was echter 3 trappen lager en dat zag ik mij in die toestand niet meer te overbruggen. Gelukkig zijn de koten uitgerust met een lavabo. Wat was ik blij dat ik me bevrijd voelde. Ik spoelde in het donker de lavabo wat uit en ging terug slapen en vertrok naar dromenland. De volgende ochtend vertrokken we fris, en in snel tempo naar school zonder de lavabo terug te zien. Tom nam ook zijn valies al mee om na de lessen naar huis te liften.
De zondag daarna kwam moeder Jeanne even mee naar zijn kot en trof ze zijn lavabo aan en besliste dat die een schrobbeurt nodig had. De lavabo zag er als nieuw uit. Tot op vandaag heeft ze niet geweten wat de lavabo er zo dof liet uitzien. Bij deze, bedankt. En Tom die wou mij niet in verlegenheid brengen bij mijn toekomstig schoonmoeder. En zo heb ik hem altijd gekend, opkomen voor een ander!
Ilse
woensdag 16 december 2009
Pyama
Wat ik me nog herinner uit de periode in Leuven is dat Tom niet graag sliep met een pyjama, hij had dat ook niet. Slechts tien jaar later durfde ik met een pyjama thuis komen en deed hij er ook één aan.
In Leuven had hij proper gewassen en gestreken t-shirts mee. Vaak t-shirts tegen geweld, tegen multinationals, met een belangrijke boodschap. Hij deed 's morgens een t-shirt aan en ging met de zelfde slapen. Soms was de nacht zo kort of was hij elders blijven slapen, dat hij met de zelfde t-shirt terug naar school ging en zo kon dat wel enkele dagen duren.
Veel later heb ik begrepen, toen hij mij was wou sparen dat dit echter zijn echte drijfveer was om niet te veranderen van t-shirt, althans dat wou hij mij doen geloven. En eerlijk, ik zag hem toen even graag met propere of reeds gedragen t-shirt. Pas veel later begon mijn neus met hem te onderhandelen.
Ilse
In Leuven had hij proper gewassen en gestreken t-shirts mee. Vaak t-shirts tegen geweld, tegen multinationals, met een belangrijke boodschap. Hij deed 's morgens een t-shirt aan en ging met de zelfde slapen. Soms was de nacht zo kort of was hij elders blijven slapen, dat hij met de zelfde t-shirt terug naar school ging en zo kon dat wel enkele dagen duren.
Veel later heb ik begrepen, toen hij mij was wou sparen dat dit echter zijn echte drijfveer was om niet te veranderen van t-shirt, althans dat wou hij mij doen geloven. En eerlijk, ik zag hem toen even graag met propere of reeds gedragen t-shirt. Pas veel later begon mijn neus met hem te onderhandelen.
Ilse
dinsdag 15 december 2009
Jeneveravond
Het romantische avontuur van Tom en mezelf begon op een jeneveravond in de sociale Hogeschool van Heverlee ergens in april 1993. Om aan een jeneveravond te kunnen beginnen moet er eerst jenever zijn.
Tom was weer een bereidwillige vrijwilliger. Samen met ? ( naam ontsnapt mij nu) reden ze met een oude geit richting Hasselt. De bestuurder gekend als ? had geen rijbewijs. Na het proeven van enkele jenevers ging het rijden er niet op vooruit en nam Tom het stuur over maar ook de speciale versnellingsbak. Het was een hele onderneming om de jenever veilig in Heverlee te krijgen.
Maar gelukkig wordt zijn heldendaad later op de avond tijdens een spel bekroond met een overwinning. Na twee jaar liefde op het eerste gezicht en enkele glaasjes jenever was de stap om elkaar eindelijk te kussen een feit. Er werden nog menig flessen jenever geledigd. Maar om op twee benen te kunnen blijven staan beslisten we naar de oude markt van leuven te gaan om een pak friet te kopen.
De schoolgebouwen waren echter allemaal afgesloten omdat er intern een peda was. We konden een raam forceren en sommigen gingen mee op hun kousen naar de oude markt. We geraakten ook terug binnen en beslisten na enkele glaasjes dat we misschien toch best nog enkele uurtjes konden gaan slapen want de dag nadien begonnen we met het vak filosofie. En Tom zijn motto was 's avonds grote man, 's morgens in de les.
Tom heeft denk ik enkel een vak gemist toen hij de jenever ging halen maar voor de rest vond hij alle vakken even interessant als het nachtleven. Soms ging hij direct van een café naar de les. Van karakter gesproken. Eén ding wil ik hier nog over kwijt, Tom zei altijd: den tijd in Leuven was mijnen schoonsten tijd en toen hij dertig werd probeerde hij stilletjes los te komen van dienen goeden tijd. Hij droomde ervan dat zijn kinderen ook op kot zouden gaan, hij zou hen waarschijnlijk overtuigd hebben als dit nodig zou zijn.
Ilse
Tom was weer een bereidwillige vrijwilliger. Samen met ? ( naam ontsnapt mij nu) reden ze met een oude geit richting Hasselt. De bestuurder gekend als ? had geen rijbewijs. Na het proeven van enkele jenevers ging het rijden er niet op vooruit en nam Tom het stuur over maar ook de speciale versnellingsbak. Het was een hele onderneming om de jenever veilig in Heverlee te krijgen.
Maar gelukkig wordt zijn heldendaad later op de avond tijdens een spel bekroond met een overwinning. Na twee jaar liefde op het eerste gezicht en enkele glaasjes jenever was de stap om elkaar eindelijk te kussen een feit. Er werden nog menig flessen jenever geledigd. Maar om op twee benen te kunnen blijven staan beslisten we naar de oude markt van leuven te gaan om een pak friet te kopen.
De schoolgebouwen waren echter allemaal afgesloten omdat er intern een peda was. We konden een raam forceren en sommigen gingen mee op hun kousen naar de oude markt. We geraakten ook terug binnen en beslisten na enkele glaasjes dat we misschien toch best nog enkele uurtjes konden gaan slapen want de dag nadien begonnen we met het vak filosofie. En Tom zijn motto was 's avonds grote man, 's morgens in de les.
Tom heeft denk ik enkel een vak gemist toen hij de jenever ging halen maar voor de rest vond hij alle vakken even interessant als het nachtleven. Soms ging hij direct van een café naar de les. Van karakter gesproken. Eén ding wil ik hier nog over kwijt, Tom zei altijd: den tijd in Leuven was mijnen schoonsten tijd en toen hij dertig werd probeerde hij stilletjes los te komen van dienen goeden tijd. Hij droomde ervan dat zijn kinderen ook op kot zouden gaan, hij zou hen waarschijnlijk overtuigd hebben als dit nodig zou zijn.
Ilse
Abonneren op:
Posts (Atom)