woensdag 23 juni 2010

Anne op stang jagen

Tom kon wel eens grappig uit de hoek komen en in “Anne op stang jagen » zoals Tom dat noemde, had hij dan ook zijn plezier.
Op een dag, het gebeurde tijdens een KJT feestje, hadden we een koppel koks aan het werk gezet om een lekkere couscous voor ons klaar te maken. Om de kosten te dumpen had ik voorgesteld om zelf voor gebak te zorgen bij de koffie .Ik zette me dus aan het bakken en twee grote cakes waren het resultaat, één met chocolade, de andere met appelen .
Ik ging al enkele uren van tevoren naar de zaal om samen met mijn kleinkinderen de versieringen aan te brengen. Zorgvuldig zette ik de cakes in de koelkast .Toen we na de maaltijd aan de koffie en gebak wilde beginnen  kreeg ik de melding van de kok dat er helemaal geen gebak in de koelkast te vinden was . Ik ging zelf kijken .Tom kwam me ter hulp. Hij dacht dat iemand ze wel had kunnen verplaatsen en in alle ernst hielp hij me zoeken  Hij bracht het zelfs zo ver dat hij mij kon doen twijfelen of ik ze wel had meegebracht en raadde me aan om naar huis te bellen voor alle zekerheid . Wat ik ook deed .Neen dus !
Ik ging terug kijken in mijn auto, steeds zonder resultaat .Het was onbegrijpelijk ! Aan de genodigde werd ook al gevraagd of soms iemand hierover iets wist. Neen ,niemand .
Ja, dan maar koffie zonder gebak. Tom zat naast me aan tafel en probeerde me te troosten . Hij hield dat een tijdje aan . Dan schoot hem plots te binnen ,zo zegde hij, dat er van alles op de piano was terecht gekomen, misschien moest ik daar toch nog maar eens gaan kijken .En ja daar stonden dan die fameuze cakes .Hij en al degenen die op de hoogte waren hadden ontzettend veel plezier .Ik in eerste instantie minder maar dat ging toch snel voorbij . Tom sneed stukjes en alles werd keurig verdeeld . Toen hij zijn portie had binnengewerkt zei hij “ Anne, ik vind hem bijzonder lekker en om alle eer aan je bakkunst te bewijzen stel ik voor dat ik ook jouw portie wil opeten . Dat was nog een grapje bovenop . Ik had al geen lust meer en kreeg hij inderdaad mijn deel dat hij met veel show oppeuzelde
De rest van de avond had hij er nog plezier in om me zo te hebben beetgenomen .
Hij trakteerde me dan ook op een drankje om eens goed door te spoelen ,vond hij .
We hebben er achteraf nog vaak mee gelachen maar ik bleef toch wel op mijn hoede met hem in mijn buurt .
 Anne Grondelaers

zondag 25 april 2010

ZJABBE

Tom en Ilse hebben een tijdje bij ons gewoond in Kessel-Lo.(1994-1995?)
We gingen een hond kopen en zochten een toffe naam... na heel wat suggesties van alle kanten kwam Tom met hét idee: JABBE (uitgesprokens als 'ZJABBE').
Iedereen keek heel verbaasd en we vroegen hem hoe hij daarop kwam...
Zijn antwoord: 'gewoon, van ZJABBE DABBE DOE!'
Iedereen lag in een deuk, want de Flintstones zeggen natuurlijk gewoon YABBA DABBA DOO!!
Maar we vonden het zo grappig en origineel dat onze golden retriever inderdaad een ZJABBE geworden is!

donderdag 14 januari 2010

de Veilig Vrijen Tournee

Ik heb Tom en Ilse pas echt goed leren kennen tijdens ons afstudeerjaar aan de Sociaal Hogeschool Heverlee (SHH), dat was ook het enige jaar dat ik met hen in klas zat. Gans onze klas toen vormde eigenlijk een hele hechte en toffe groep... . Niet enkel de concrete en mooie herinneringen aan die tijd, maar vooral een heel warm gevoel hou ik er aan over. Na het afstuderen probeerden we als groep nog wel contact te houden, maar iedereen moest toch zijn eigen weg zoeken. Met sommigen bleef er een sporadisch contact, met anderen wel wat langer, maar Tom & Ilse verloren we niet uit het oog, ook al woonden we niet meer bij elkaar in de buurt toen zij terug naar het Pajottenland verhuisden en wij Leuven ook inruilden voor mijn geboortestreek.

Het is moeilijk om één specifiek verhaal of moment van of met Tom naar boven te halen, want Tom blijf ik herinneren als één van de schoonste, warmste en meest getalenteerde mensen die ik ooit heb gekend. Zijn aanwezigheid en zijn persoonlijke inbreng was zo typerend: als mede-student in de klas, later als collega-stagiair op het Jongeren Advies Centrum (JAC), onze systeemtherapeutische opleiding die we apart maar wel gelijklopend volgden, ons werk , elk op een ander CGG (Centrum Geestelijke Gezondheidszorg),... . Er zijn nog zoveel andere herkenbare keuzes en interesses. Niet alleen qua werk, maar ook daarbuiten vonden we elkaar...

Maar één van de leukste opdrachten tijdens de stageperiode op het JAC (Tom in Brussel en ik in Leuven) was de Veilig Vrijen Tournee (VVT) : met de houten Oscar in de hand trokken we (elk in zijn regio) door het Vlaamse land... . Toen zoveel jaren later bleek dat onze oudste kinderen (dochter Fien van Tom & Ilse en mijn oudste zoon Ruben) al op kleuterleeftijd verliefd werden op elkaar, vroegen we ons regelmatig al lachend af wie van ons op tijd en stond 'den Oscar' zou boven halen... . Ondertussen zijn Fien & Ruben 10 jaar oud en lijkt hun liefde alsmaar groter te worden... . Ik hoop dat Tom mij op tijd een seintje geeft wanneer ik de klus nu alleen moet klaren (smiley)... .


Mariella